مدیریت ریسک چیست؟

مدیریت ریسک یک رویکرد مهم در هر کسب و کار است که به سازمان ها کمک می کند تا ریسک های موجود در محیط کسب و کار را شناسایی ، ارزیابی ، پیگیری و کاهش دهند. مدیریت ریسک در تمام کسب و کار ها ، سازمان ها در هر اندازه می تواند اعمال شود.

کسب و کار ها در تلاش اند تا در رشد خود ثبات داشته باشند. مدیریت ریسک هایی که در کسب و کار تأثیر می گذارد بخش مهمی از این ثبات است. نا آگاه بودن از مورد ریسکهایی که می تواند در تجارت تأثیر بگذارد می تواند ضررهایی را برای سازمان به همراه داشته باشد. غافل بودن از ریسک های رقابتی می تواند باعث از دست رفتن سهم بازار شود ، عدم آگاهی از ریسک مالی می تواند منجر به خسارات مالی شود ، عدم آگاهی از ریسک ایمنی می تواند منجر به رخ داد حوادث و غیره شود.

مدیریت ریسک برای چه سازمانی مفید است؟

هر کسب و کار می تواند منابع مدیریت ریسک ویژه خود را داشته باشند. کسب و کار های کوچک ممکن است فقط یک مدیر ریسک یا یک تیم کوچک داشته باشند در حالی که شرکت های بزرگ می توانند دارای دپارتمان مدیریت ریسک باشند. افرادی که در حوزه مدیریت ریسک فعالیت می کنند ، بر سازمان و محیط آن نظارت دارند. آنها به فرایندهای تجاری که در سازمان دنبال می شود نظارت می کنند و هر عامل داخیل یا خارجی که ممکن است بر این فرایند ها تاثیر بگذارند را مورد ارزیابی قرار می دهند.

سازمان هایی که می تواند ریسک ها را پیش بینی کند ، همیشه سودده خواهند بود. سازمان هایی که می تواند ریسک مالی را پیش بینی کنند ، سرمایه گذاری های خود را محدود کرده و بر تقویت مالی آن متمرکز خواهند شد. سازمان هایی که می توانند تأثیر ریسک ایمنی را ارزیابی کنند می توانند راهی مطمئن و ایمن برای انجام کار ایجاد کنند که می تواند یک مزیت رقابتی مهم باشد.

اهداف مدیریت ریسک

اگر ما از دنیای تجارت به عنوان یک مسیر مسابقه یاد کنیم ، ریسک ها ، آن حفره هایی هستند که هر سازمان در این مسیر ، اگر بخواهد برنده مسابقه شوند باید از افتادن در آنها جلوگیری کنند. مدیریت ریسک فرآیند شناسایی کلیه حفره ها ، ارزیابی عمق آنها برای درک چگونگی آسیب دیدن آنها و سپس تهیه یک استراتژی برای جلوگیری از خسارت دیدن است. یک حفره کوچک ممکن است باعث کندی در فرایند های سازمان شود و یک چاله بزرگ به تجارت چنان ضربه ای وارد می کند که می تواند سازمان را از پا در آورد.

دانستن شدت ریسک و احتمال ریسک به مشاغل کمک می کند تا منابع خود را به طور مؤثر تخصیص دهند. اگر سازمان ها ریسک هایی را که بر آنها تأثیر می گذارد درک کنند ، آنگاه خواهند فهمید که کدام ریسک ها بیشترین توجه و منابع را نیاز دارند و از کدام یک از این ریسک ها می توانند چشم پوشی کنند. مدیریت ریسک به سازمان ها اجازه می دهد تا قبل از اینکه خسارت بزرگی وارد شود ، در پیشگیری از آسیب پیش قدم شوند. انواع مختلفی از استراتژی ها و راه حل های مدیریت ریسک برای انواع مختلف ریسک ها وجود دارد.

فرایند مدیریت ریسک چارچوبی برای اقداماتی است که باید برای پیشگیری و مقابله با ریسک انجام شود. پنج مرحله اساسی برای مدیریت ریسک وجود دارد. از این مراحل به عنوان فرایند مدیریت ریسک یاد می شود که پایه و اساس روش های مدیریت ریسک مانند FMEA ، Hazzop ، SWOT و… می باشد. این مراحل با شناسایی ریسک ها آغاز می شود ، در ادامه به تحلیل ریسک ها می پردازد ، سپس ریسک ها الویت بندی می شوند ، یک راه حل خلق و پیاده سازی می شود و سرانجام ، ریسک کنترل می گردد.

گام های مدیریت ریسک

اکنون با هم ببینیم که چگونه این مراحل در محیط سازمان انجام می شود.

گام اول ، شناسایی ریسک

اولین قدم شناسایی ریسک هایی است که سازمان در محیط عملیاتی خود در معرض آن ها قرار می گیرد. انواع مختلفی از ریسک ها وجود دارد – ریسک های قانونی ، ریسک های زیست محیطی ، ریسک های بازار ، ریسک های نظارتی و موارد دیگر. مهم است بتوانید اغلب این عوامل ریسک را شناسایی کنید.

اگر سازمان ها بستر های دیجیتالی مدیریت ریسک را داشته باشد ، تمام این اطلاعات به طور مستقیم در سیستم وارد می شود. مزیت این رویکرد این است که این ریسک ها اکنون برای همه ذینفعان سازمان با دسترسی به سیستم قابل مشاهده است. به جای این که این اطلاعات حیاتی در گزارشی که باید از طریق ایمیل درخواست شود قفل شده باشد ، هرکسی که می خواهد ببیند کدام ریسک ها شناسایی شده اند می توانند به سیستم موجود در سیستم مدیریت ریسک دسترسی پیدا کند.

گام دوم ، تحلیل ریسک

پس از شناسایی ریسک ، میبایست تجزیه و تحلیل ریسک صورت پذیرد. دامنه خطر باید مشخص شود و بدانیم که بر روی چه فرایندهایی تاثیر گذار است. همچنین درک ارتباط بین ریسک و عوامل مختلف در سازمان مهم است. برای تعیین شدت و جدی بودن ریسک ، لازم است بررسی شود تا چه میزان عملکرد تجاری تحت تاثیر ریسک قرار دارد. ریسک هایی وجود دارد كه در صورت تحقق مي تواند كل سازمان را متوقف كند ، در حاليكه ریسک هایی وجود دارد كه تنها در تحليل ها منجر به مشکلات جزئی می شود.

هنگامی که یک راه حل به عنوان خروجی از فرایند مدیریت ریسک به مرحله اجرا درآید ، یکی از مهمترین مراحل اساسی تهیه نقشه تاثیر ریسک مربوط به اسناد ، سیاست ها ، رویه ها و فرآیندهای سازمان می باشد. این بدان معنی است که سیستم پیش از اقدام در مقابل ریسک دارای یک چارچوب باشد که خطرات را ارزیابی می کند و اثرات ناشی از ریسک را به شما اطلاع دهد.

گام سوم ، ارزیابی و الویت بندی ریسک

ریسکها باید الویت بندی شوند. بسته به شدت ریسک ، بیشتر راه حل های مدیریت ریسک دارای مرحله الویت بندی مختلف ریسک هستند. ریسکی که ممکن است باعث ایجاد برخی مشکلات کوچک شود ، در الویت پایین تر قرار می گیرد ، ریسک هایی که منجر به از بین رفتن سازمان و اعتبار آن می شوند ، فاجعه بار خواهند بود و در بالاترین رتبه بندی قرار می گیرند. رتبه بندی ریسک ها بسیار مهم است زیرا به سازمان اجازه می دهد تا یک دیدگاه کلی نگرانه  به خطر در معرض رخ داد بنگرند. سازمان ممکن است در برابر چندین ریسک سطح پایین آسیب پذیر باشد ، اما به علت سطح پایین ان نیازی به مداخله مدیریت بالا نباشد. از طرف دیگر ، فقط یکی از بالاترین ریسک ها برای مداخله فوری مدیریت کافی است.

گام چهارم ، مهار ریسک

هر ریسکی باید تا حد ممکن از بین برود یا مهار شود. این کار با همکاری کارشناسان حوزه ای که ریسک به آن تعلق دارد انجام می شود.

در یک راه حل ناشی از فرایند مدیریت ریسک ، می توانید کلیه ذینفعان مربوطه را از طریق سیستم مطلع کنید. بحث در مورد ریسک ها و راه حل احتمالی آن می تواند از درون سیستم صورت گیرد. مدیریت عالی همچنین می تواند به راه حل های پیشنهادی و پیشرفت هایی که درون سیستم انجام می شود ، نظارت کند.

گام پنجم ، نظارت و باز ارزیابی ریسک ها

همه ریسک ها قابل حذف نیستند – بعضی از ریسک ها همیشه وجود دارند. ریسک های بازار و خطرات زیست محیطی فقط دو نمونه از مخاطرات هستند که همیشه باید مورد نظارت قرار گیرند. تحت سیستم های دستی ، نظارت از طریق کارمندان کوشا اتفاق می افتد. این متخصصان باید اطمینان حاصل کنند که مراقب همه عوامل خطر باشند. تحت یک محیط دیجیتالی ، سیستم مدیریت ریسک کل چارچوب ریسک سازمان را تحت نظر دارد. در صورت تغییر هر عامل یا خطر ، فوراً برای همه ذی نفعان این تغییرات و اثراتشان قابل مشاهده است. رایانه ها همچنین در کنترل مداوم خطرات نسبت به افراد بسیار بهتر هستند. نظارت بر خطرات همچنین به سازمان شما اجازه می دهد تا از استمرار تحلیل ها و بهبود ها اطمینان حاصل کند.

 

دیدگاه ها (0)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *